Barbara Wanda Jachimczak

Scenariusz wg bł. Anny Katarzyny Emmerich

W scenariuszu wykorzystano fragmenty książki: Żywot i Bolesna Męka Pana Naszego Jezusa Chrystusa i Najświętszej Matki Jego wraz z Tajemnicami Starego Przymierza według widzeń błogosławionej Anny Katarzyny Emmerich. Z zapisków Klemensa Brentano. Przeł. na język pol. ks. W. Rakowski. T.I i II. Wyd. 4. Wrocław 2005. ISBN 83-85647-06-6. Cytaty biblijne pochodzą z Biblii Tysiąclecia. Wyd. 3 popr.. Poznań-Warszawa 1992. ISBN 83-7019-059-6

Oprawę muzyczną scenariusza, przeznaczonego dla uczniów gimnazjum stanowią pieśni z kasety Najpiękniejsze kolędy polskie. Warszawa, Agencja Art. MTJ 039.

Czas realizacji ok. 25 min.

Rozpoczyna kolęda Bóg się rodzi (3’55’’), która przechodzi w cichy podkład muzyczny

I

Pan sądzić będzie krańce ziemi
I da moc królowi swemu,
I wywyższy róg Pomazańca swego...

(Pierwsza księga Samuela 2,10)

II

Oto Panna pocznie i porodzi Syna,
I nazwie Go imieniem Emmanuel

(Księga Izajasza 7,14)

I

"Będąc jeszcze dzieckiem, nim do klasztoru wstąpiłam, miałam liczne wizje odnoszące się przede wszystkim do Starego Testamentu, później mniej, ale za to takie, które odnosiły się do żywota Pana Jezusa. Znam także żywot Jezusa i Maryi począwszy od najpierwszej Ich młodości; często tez rozważałam lata dziecięce Najświętszej Maryi Panny, co robiła i gdy samotna w swej izdebce siedziała. Wiem też, jakie szaty nosiła".

(A.K. Emmerich, s. 27)

II

Pan maluczkim objawia,
Czego wielkim odmawia

(A. Mickiewicz: Dziady, cz. III. Akt. I, sc. III)

I

"W mojej młodości zawsze byłam zatopiona w Bogu. Pracowałam wprawdzie, lecz zawsze miałam widzenia. Chociaż z rodzicami wyszłam na pole lub do roboty, nigdy na tej ziemi nie byłam. Wszystko tutaj na tym świecie wydawało mi się głuchym, zawikłanym snem; zaś wszystko inne było jasnością i prawdą niebiańską (...). Miewałam te wizje w nocy i we dnie, na polu, w domu, chodząc, pracując, wśród rozmaitych czynności".

(A.K. Emmerich, s. 26)

II

Pan maluczkim objawia,
Czego wielkim odmawia.

I

Przepowiednia o narodzeniu się Jezusa: A w szóstym miesiącu Bóg posłał anioła Gabriela do miasta galilejskiego, zwanego Nazaret, do panny poślubionej mężowi, któremu było na imię Józef, z domu Dawidowego, a pannie było na imię Maria. I wszedłszy do niej, rzekł: Bądź pozdrowiona, łaską obdarzona, Pan z tobą, błogoslawionaś ty między niewiastami...

(Ewangelia wg. św. Łukasza 1,26, 27, 28)

Kolęda Archanioł Boży Gabriel (1’40’)

III

"Miałam widzenie o Zwiastowaniu Najśiętszej Maryi Pannie w dzień święta kościelnego. Widziałam Święta Dziewicę krotko po Jej ślubie w domku w Nazarecie. Józefa nie było w domu. Udał się wtedy z dwoma bydlętami jucznymi w drogę do Tyberiady po swoje narzędzia".

(A.K. Emmerich, s. 34)

Fragment kolędy

V

"Gdy Maryja rzekła: >>Niech mi się stanie według słowa twego<<, widziałam postać Ducha Świętego z twarzą ludzką i otoczonego blaskiem jakby skrzydłami. Z piersi i rąk widziałam trzy strugi światła w prawy bok Świętej Dziewicy wnikające, a pod Jej sercem w jedno spływające. W tej chwili Maryja na wskroś była oświecona i jakby przejrzysta (...); całkiem w sobie zatopiona, wcielonego Syna Bożego oglądała w sobie jako małą, ludzka postać świetlaną z wszystkimi rozwiniętymi członkami, nawet paluszkami. Było to około północy... (...). Obłok światła był nad domem, a świetlana droga aż do otwartych Niebios

(A.K. Emmerich, s. 136)

VI

Anioł uniósł się w powietrze
I szybko oddalił,
Bo miał przed sobą długa drogę,
Prowadzącą obok studni i śpiących ludzi

VII

A chciał jeszcze przed zapadnięciem nocy
Zdążyć z powrotem do swojego domu,
Zbudowanego z pierwszych kart
Ewangelii.

(R. Brandstaetter: Ave Maria, s. 77)

VI

Józefowi także ukazał się anioł, ale podczas snu, i powiedział: "Józefie, synu Dawida, nie bój się wziąć do siebie Maryi, twej Małżonki; albowiem z Ducha Świętego jest to, co się w Niej poczęło. Porodzi Syna, któremu nadasz imię Jezus, On bowiem zbawi swój lud od jego grzechów. A stało się to wszystko, aby się wypełniło słowo Pańskie powiedziane przez Proroka: Oto Dziewica pocznie i porodzi Syna, któremu nadadzą imię Emmanuel…".

(A.K. Emmerich, s. 141)

VII

"Wszyscy spodziewali się, że Maryja w domu Anny urodzi", więc kobiety haftowały niektóre z nakryć złotem i srebrem, ale Józefowi wracającemu z  Jerozolimy do Nazaretu znów ukazał się "Anioł, mówiąc, żeby wnet z Maryją udał się do Betlejem, albowiem Dziecię Jej tam ma się narodzić (…). Powiedziano mu też, aby prócz osła, na którym siedzieć będzie Maryja, jednoletnią zabrał oślicę, która jeszcze nie miała źrebiąt; tę ma puścić, by szła samowolnie, sam zaś ma iść drogą, która ona pójdzie

(A.K. Emmerich, s. 141, 143)

Kolęda Wśród nocnej ciszy (2’10’’)

I

Maryja "dobrze wiedziała w sercu swoim, że w Betlejem ma urodzić dziecię, lecz z pokory nic o tym nie mówiła. Wiedziała o tym z proroctw. Wszystkie teksty Proroków odnoszące się do naradzenia Mesjasza miała w swojej szafeczce w Nazarecie, czytała je bardzo często, błagając o spełnienie się proroctw. Otrzymała je od swoich nauczycielek przy Świątyni, te święte niewiasty tego ja nauczyły. Zawsze modliła się o przyjście Mesjasza, najpierw nazywała błogosławioną tę, która Świętą Dziecinę na świat wyda i pragnęła jako najniższa sługa u niej służyć. W pokorze swojej nie myślała nigdy, żeby ona nią być mogła".

(A.K. Emmerich, s. 143)

IV

Jako więc lilii panieństwa strzeliste
Podziwia potem Syn i błogosławi,
Że takie proste i ładne, i czyste -
Tak pierwej Ojciec swym Aniołem jawi
Błogosławieństwo panience ubogiej
I proroczymi nawiane skrzydłami
Uiszcza ziarno, aż czasów odłogi
Westchnęły kwiatem… Panno nad Pannami,
Módl się za nami…

(C.K. Norwid: Do Najświętszej Panny Marii Litania, s. 36)

II

Urodziła Syna Bożego  w betlejemskiej grocie. "O godzinie dwunastej  znajdowała się w stanie ekstatycznego zachwycenia. Widziałam Ją z ziemi podniesioną w górę(…). Ręce miała na piersiach na krzyż złożone. Blask koło Niej powiększał się. Nie widziałam już groty. Zdawało się, jakby droga ze światła ponad Nią aż do Nieba prowadziła, w której jedno światło przenikało drugie i jedna postać przenikała drugą i kręgi światła przechodziły w kształty i postacie niebiańskie. Maryja modliła się, patrząc ku ziemi. W tej chwili porodziła Dzieciątko Jezus

(A.K. Emmerich, s. 150)

Kolęda Dzisiaj w Betlejem (2’)

III

"Widziałam, że 3997 rok świata jeszcze się nie skończył, gdy się Jezus narodził. Owe niespełna cztery lata od Jego narodzenia aż do końca czwartego tysiąclecia, później zupełnie zapomniano i rozpoczęto nową rachubę lat o cztery lata później. Tak więc Chrystus przyszedł na świat niespełna osiem lat wcześniej od naszej rachuby czasu (…) w roku, który Żydzi dzielili na trzynaście miesięcy".

(A.K. Emmerich, s. 154)

IV

"A na wielu miejscach, aż do najdalszych stron świata, widziałam o północy cos nadzwyczajnego, co mnóstwo dobrych ludzi radosną tęsknotą, złych zaś trwogą napełniało">

(A.K. Emmerich, s. 151)

Fragment kolędy

V

"W Świątyni dostrzegłam rzecz dziwną. Zapisane zwoje saduceuszy kilkakrotnie wypadły ze swych schowków. Wskutek tego powstała wielka trwoga. Przypisywali to czarodziejstwu i wiele pieniędzy zapłacili, by zachować w tajemnicy".

(Ib.)

VI

"Widziałam, że w Rzymie nad rzeką, w okolicy, gdzie mnóstwo Żydów mieszkało, wytrysnęło źródło jakby oliwy i wszystkich bardzo zdziwiło. Także, gdy się Jezus narodził, rozpadł się wspaniały posąg bożka Jowisza, wskutek czego wszyscy się zatrwożyli".

(Ib.)

VII

"Tej nocy widziałam Cezara Augusta na Kapitolu, gdzie miał widzenie tęczy z wizerunkiem Dziewicy i Dzieciątka. Wyrocznia, która kazał pytać, takie wyrzekła zdanie: Narodziło się Dziecię, któremu wszyscy ustąpić musimy

(A.K. Emmerich, s. 153)

Kolęda Lulajże Jezuniu (1’50’’)

I

"W kraju świętych trzech Króli widziałam wielki cud. W noc narodzenia Pana Menzor, Sair i Teokeno zobaczyli jednocześnie piękną kolorową tęczę ponad obrazem księżyca, na której siedziała Święta Panienka. Z jaśniejącego przed nią kielicha wznosiło się w górę Dzieciątko. Nad nimi świeciła gwiazda. A przy tym usłyszeli, jak nigdy jeszcze, głos i zawiadomienie, że nastąpiło w Judei narodzenie Dzieciątka, tak długo przez nich i przez ich Proroków oczekiwanego i że za tą gwiazdą mają postępować (…). Nie chcieli być ostatnimi. Widziałam, że po kilku dniach wszyscy trzej zeszli się w drodze".

(Ib.)

Fragment kolędy

II

"Kilka dni po narodzeniu widziałam wzruszający obraz w grocie. Józef i Maryja stali przy żłobku, wpatrując się z wielką serdecznością w Dzieciątko Jezus, wtem osioł nagle upadł na kolana i głowę zupełnie pochylił do ziemi. Maryja i Józef płakali".

(A.K. Emmerich, s. 156)

VI i VII

Pan maluczkim objawia,
Czego wielkim odmawia

I

I będzie królował nad domem Jakuba na wielki, a Jego królestwu nie będzie końca.

(Ewangelia wg. Św. Łukasza 1,33)

Barbara Wanda Jachimczak